DONNCHADH Ó LUASAIGH

Tráthnóna gréine in Uíbh Laoghaire

I ndeireadh an Fhómhair bhuí,

Mo rothar loctha agam go socair

Ar sheastán táltha ag an EEC,

Cúig cinn de bháid – ealaí ‘s ál

Neadaithe i dtír. An loch

Os mo chomhair go gorm, glé,

Geal mar a bhí riamh, ach

Cad fés na cuairteoirí ag iascach

Romhamsa, fuaim inill a mbáid

Ag réabadh ciúnas na mblian?

Cad deir scáil na crannóige

Leis an ineall glórach don todhchaí

Romhainne, thar mar a bhí?

An tráthnóna ‘na dhéidh sin - San ionad céanna –

An oíche a’ teacht de dhroim na sliabh,

Na simnéithe a’ deatú na spéire -

Is cuid den oíche na hiascairí -

Soillse tí mhóir an tsagairt paróiste

Ag glioscarnaigh sa loich cois crannóige,

Easpag, nach de shliocht Mhiléisius,

A’ caoladóireacht sna cnoic i gcéin uaim,

‘S eatarthu istigh tá ealaí – Mongánaigh –

Beag beann ar a gcomharsain – Gearmánaigh.

 An é seo, feasta, scéal Uíbh Laoghaire?

Gaeil ‘s Gaill a’ deatú le chéile –  

Doircheacht nó gile? A’ bhfeadair éinne?

Samhain 2001